Ik mocht vandaag bij de bank invallen, mijn collega is plots ziek geworden. Zo viel ineens mijn planning in duigen, ofschoon werken natuurlijk beter is had ik vandaag de kast in de kamer opruimen in gedachten, als je de deuren open doet valt alles je al tegemoet, je zoekt het één vind het ander en raakt van alles kwijt wat je erin hebt gelegt, je kent het wel, zo'n rommelkast die zo rommelig word doordat hij dicht kan. Niemand die het ziet, niemand die er last van heeft totdat je wat gaat zoeken en je na zeker wel een kwartier eindelijk dat pennetje vind of die brief die je al had willen opbergen maar het er maar steeds niet van kwam. Die kast wilde ik vandaag gaan opruimen op dinsdag omdat ik op dinsdagmorgen vrij ben en daardoor alle tijd van de wereld heb om hem eens lekker helemaal leeg te halen, te sorteren, rommelbak erbij en een afvalbak en na een uurtje of 2 met een fijn gevoel de deuren weer kan sluiten en openen zonder je handen ervoor te houden. Niet gelukt vandaag, ik mocht naar de bank.

Bijzonder druk was het niet, niet qua werk en niet qua mensen, de meesten zijn ziek, verkouden grieperig of erger, zo word zo'n gebouw ellendig groot en stil, veel werkzaamheden heb je daardoor ook al niet, geen vergaderingen, geen koffiegesprek helemaal niets. Ik was dit keer blij dat ik weer naar huis mocht terwijl ik normaal op de klok kijk en schrik dat ik alweer vrij ben terwijl ik nog dit en dat aan het doen was. Morgen mag ik weer naar de bank, tja mijn collega is natuurlijk niet maar één dag ziek, hopelijk is het morgen wat drukker, ik mag in elk geval de bestelling weer doorbellen van de voorraden koffie, melk, soep en dergelijke, dat is een welkome afwisseling. Daarna zal alles zo gaan als vandaag, hopelijk met wat meer mensen. Gelukkig liggen er twee kranten, ik vermaak mij wel in de 'dode' tijd.

In mijn studie kreeg ik de opdracht een boek te lezen van één van de besproken schrijvers, nu heb ik gisteren heel internet afgezocht voor een gratis e-book versie, zo'n makkelijk te lezen tekstbestandje maar helaas was die niet te vinden, tenminste niet van één van de schrijvers. Balen natuurlijk, hetgeen zou betekenen dat ik deze opdracht niet kan maken zonder een boek te gaan kopen, wat ik dus niet van plan was. Vanmiddag echter kwamen wij langs een tweedehands winkeltje, zo'n winkeltje die complete huisraden lijkt op te kopen en door te verkopen, zo zagen we een stel oude wasmachines staan waarin de centrifuge nog apart stond, heel leuk om te zien. Achterin het winkeltje stonden rekken met boeken en ik werd helemaal blij toen ik in een hoekje het boek van S. Vestdijk zag staan, die naam stond op het lijstje, de titel zei mij wel niets, maar de schrijver wel, ik heb het boekje meegenomen voor één euro. Zo kan ik toch nog mijn opdracht maken zonder naar de bibliotheek of de boekhandel te moeten. Heerlijk is dat, wat nog fijner is, is dat het boekje niet zo vreselijk dik is, aangezien ik eigenlijk alleen maar boekjes lees als ik op het strand lig tijdens een vakantie of zomerse dag. Ik word altijd zo suf van lezen, mijn ogen worden zwaar en ik kan mij niet meer concentreren en voor ik het weet lig ik te dommelen. Dat is natuurlijk nu niet de bedoeling, ik moet dit lezen voor ik verder kan gaan met de opdracht, dus veel tijd moet daar niet overheen gaan. Een pocket leest gelukkig snel uit, dat mag ook wel, er staan nog meer opdrachten in én daarna nog 8 vragen over de gelezen tekst. Je moet wat zelfdiscipline tonen bij deze studie. Het komt goed, ik ben zo benieuwd naar de rest dat ik door ga en door ga. Opdracht na opdracht, tekst na tekst, er staan 9 maanden voor deze studie, hoe lang zou ik erover doen. Ben benieuwd.

Fijne woensdag alvast !